Zamiast wyrzucać na kompost, uduś z masłem na patelni. Liście smaczniejsze od szpinaku
Wiosenne porządki w ogrodzie zazwyczaj kończą się stertą chwastów lądujących na kompoście. Wśród nich prym wiedzie roślina, którą nazywa się głuchą pokrzywą. Chociaż na pierwszy rzut oka wygląda niemal identycznie jak jej parząca kuzynka, to skrywa w sobie zupełnie inny potencjał. Zamiast z nią walczyć, warto zaprosić ją do kuchni.
Większość osób boi się jej dotknąć, spodziewając się bolesnego pieczenia, ale jasnota biała (Lamium album) w ogóle nie posiada parzących włosków. To roślina całkowicie bezpieczna i wyjątkowo łagodna w smaku. W przeciwieństwie do pokrzywy czy szpinaku nie ma w sobie charakterystycznej goryczki ani dużej ilości kwasu szczawiowego, który w nadmiarze może być szkodliwy dla nerek i utrudniać wchłanianie wapnia. Jej liście mają subtelny, lekko orzechowy aromat, który świetnie sprawdzi się w kuchni.
Łosoś ze szparagami w miodowo-musztardowej glazurze. Palce lizać
Jak zbierać jasnotę?
Aby mieć pewność, że zbierasz właściwą roślinę, przyjrzyj się łodydze – u jasnoty jest ona wyraźnie czworokątna i pusta w środku. Liście są sercowate, o wyraźnie ząbkowanych brzegach. Najbardziej charakterystyczne są jednak białe kwiaty o budowie wargowej, które wyrastają w kątach liści.
Jasnota smakuje jak połączenie bardzo młodego szpinaku z nutą świeżych orzechów włoskich i pieczarek. Po obróbce termicznej liście stają się aksamitne i niemal kremowe, co sprawia, że idealnie łączą się z tłustymi dodatkami, jak masło czy śmietanka.
Kwiaty jasnoty również są jadalne – są słodkie dzięki zawartości nektaru i stanowią przepiękną dekorację talerza. Pamiętaj, aby zbierać rośliny z miejsc oddalonych od dróg i zanieczyszczonych pól uprawnych, ponieważ jasnota łatwo chłonie metale ciężkie z podłoża.
Do celów kulinarnych wybieraj tylko młode pędy i liście, najlepiej, zanim roślina w pełni rozkwitnie. To wtedy są najbardziej kruche i soczyste. Najlepiej zbierać tylko wierzchołkowe części rośliny (około 10-15 cm), ponieważ dolne liście z czasem stają się włókniste i mogą gromadzić więcej zanieczyszczeń.
Właściwości jasnoty
Jasnota biała jest skarbnicą flawonoidów, garbników i śluzów. Od wieków w medycynie ludowej stosowano ją jako środek wspomagający trawienie oraz łagodzący stany zapalne dróg oddechowych. Surowiec ten jest szczególnie ceniony w fitoterapii ze względu na zawartość irydoidów i kwasów fenolowych, które działają przeciwzapalnie i ochronnie na błony śluzowe.
Dodatkowo jasnota wykazuje działanie lekko wykrztuśne i moczopędne, pomagając organizmowi w wiosennym detoksie. Jedząc ją, nie tylko urozmaicasz dietę, ale też fundujesz sobie naturalną kurację wzmacniającą organizm po zimie.
Przepis na jasnotę z patelni:
Podobnie jak przy szpinaku, jasnotę warto wrzucać na patelnię partiami. Jeśli wrzucisz zbyt dużo liści naraz, temperatura tłuszczu spadnie, a roślina zacznie się gotować we własnym soku, zamiast się smażyć, przez co straci swój piękny, żywozielony kolor.
Składniki:
- 2 duże garście młodych liści jasnoty białej,
- 1 łyżka masła,
- 1 ząbek czosnku,
- szczypta soli,
- odrobina gałki muszkatołowej.
Sposób przygotowania:
- Liście dokładnie opłucz w zimnej wodzie i starannie osusz (najlepiej w suszarce do sałaty). Mokre liście sprawią, że masło zacznie pryskać.
- Na patelni rozgrzej masło i wrzuć czosnek. Smaż go tylko do momentu, aż zacznie intensywnie pachnieć.
- Wrzuć liście jasnoty. Pod wpływem ciepła ich objętość zmniejszy się kilkukrotnie w ciągu minuty.
- Dopraw solą i gałką muszkatołową.
- Duś całość nie dłużej niż 2-3 minuty.
Tak przygotowana jasnota genialnie smakuje jako nadzienie do naleśników, dodatek do sadzonych jajek lub baza do wiosennego makaronu z dodatkiem parmezanu. Smacznego!
