Ewa Wachowicz robi kultową zupę z czasów PRL. Młode gospodynie krzywią się na sam widok

Kuchnia PRL-u to albo obiekt nostalgicznych westchnień, albo koszmarne wspomnienie, do którego nie chcemy wracać. Dwie twarze kuchni naszych mam i babć niewątpliwie miały swój urok — czasem boski, czasem z piekła rodem. I tak jak do dzisiaj lubimy powspominać (czy nawet: przyrządzić jak za dawnych lat) blok czekoladowy, kotlety z mortadeli, chleb z cukrem czy kogel-mogel, tak o zupach owocowych czy czerninie wolimy po prostu zapomnieć.

Jednym z kontrowersyjnych produktów, po które sięgały w tamtych czasach gospodynie, były ozorki. Podawane były najczęściej w dwóch formach: albo w sosie chrzanowym, albo w zupie zalewajce. To właśnie tę drugą potrawę postanowiła nam przypomnieć sama Ewa Wachowicz. Popularna kucharka zaprosiła nas do kulinarnego wehikułu czasu, a  my zamierzamy z tego zaproszenia skorzystać. Masz ochotę się dołączyć? W takim razie bardzo prosimy — oto przepis!

Składniki:

• 2 ozorki wieprzowe,
• 2 liście laurowe,
• 6 ziarenek ziela angielskiego,
• 3 ziemniaki,
• 125 ml zakwasu na żur,
• sól,
• pieprz,
• garść koperku,
• gęsta śmietana do dekoracji.

Sposób przygotowania:

1. Ozorki umyj i oczyść. Przełóż do garnka i zalej zimną wodą. Gotuj pod przykryciem przez 20 minut.
2. Po tym czasie przecedź ozorki i zalej je nową zimną wodą. Dopraw solą, zielem angielskim i listkami laurowymi. Gotuj 2 godziny.
3. Ziemniaki obierz, pokrój i ugotuj oddzielnie w niewielkiej ilości odlanego z ozorków wywaru. Ozorki ostudź, obierz z błonek i pokrój w mniejsze kawałki.
4. Do garnka z ziemniakami przełóż ozorki i zalej zakwasem na żur (tylko płyn, bez osadu). Przykryj i zagotuj. Dopraw solą, pieprzem. Wrzuć garść posiekanego koperku. Podawaj z kleksem śmietany. Smacznego!