Pod tym drzewem znajdziesz koźlarza babkę. Sprawdzi się w wielu potrawach

Koźlarz babka, często nazywany kozakiem, koźlakiem lub brzeziakiem, to najpopularniejszy grzyb leśny z rodziny koźlarzy. Rośnie na terenie całego kraju i to nie tylko w lasach. Można go spotkać w parkach, na łąkach i rzadkich krzakach. Zaczyna pojawiać się już w lipcu, a można go znaleźć do listopada.

Kapelusze koźlaków z półkolistych z czasem stają się poduszkowate, a ich wierzch jest jednolity i aksamitnie gładki. Występują w wielu kolorach, od orzechowej po brunatną lub szarą.

Ważne! Koźlarz babka jest łatwy do rozpoznania, bo nie zmienia koloru miąższu i na trzonie ma charakterystyczne łuski.

Najlepiej jest zbierać wyłącznie młode okazy, ponieważ takie są najzdrowsze. Koźlarz babka składa się w ponad 70 proc. z wody, a jego miąższ jest bogaty w białko, aminokwasy, witaminy i mikroelementy.

Koźlarz ma jedno, specyficzne wymaganie. Rośnie tylko w pobliżu brzóz, ponieważ właśnie z tym drzewem tworzy ścisłą mikoryzę. To oznacza, że korzenie grzyba żyją w symbiozie z korzeniami drzewa, wymieniając składniki odżywcze. Koźlak dostarcza roślinie wodę i minerały, a sam czerpie od niej węglowodany. Dlatego nie znajdziesz go w lesie iglastym. Gdy chcesz wrócić z koszem pełnym koźlarzy, trzeba wybrać się tam, gdzie są białokore brzozy.

Do wykorzystania w kuchni szczególnie nadają się młode koźlarze. Wtedy wystarczy je tylko przesmażyć na maśle. Starsze egzemplarze mają trzon łykowaty i często zdrewniały. Dlatego lepiej z nich zrezygnować przygotowując potrawy, bo są zbyt włókniste, ale ich kapelusze jak najbardziej nadają się do suszenia czy sosów. Młode grzyby można gotować, dusić, mrozić, marynować, świetnie nadają się do suszenia.