Polacy dodają do kawy i nie wiedzą, jak sobie szkodzą. Zatyka tętnice, prowadzi do cukrzycy i chorób jelit
Zabielacz do kawy to dość popularny dodatek, dzięki któremu napój staje się słodki i w smaku przypomina latte z pianką. Najczęściej sięgamy po niego wtedy, gdy nie mamy czasu na przygotowanie sobie ulubionego napoju. Czy jednak ten dodatek jest dobry? Z czym wiąże się jego spożywanie?
Zabielacz do kawy uwielbiają osoby, które się odchudzają. W ich mniemaniu dodatek ten nie jest tak tłusty, jak śmietanka lub mleko. Inne osoby dorzucają go, gdy nie mają przy sobie zwykłego mleka, by zabielić kawę. Okazuje się, że zabielacz nie jest zbyt dobrym produktem. Może i sprawia, że mała czarna smakuje lepiej, ale jednocześnie przynosi wiele negatywnych skutków.
Dalsza część artykułu pod materiałem wideo
Pamiętacie tę zupę? Niby nic, a można znaleźć w niej same pyszności
Zabielacz do kawy - co to jest?
Najprościej rzecz ujmując, zabielacz to spreparowane i wysuszone mleko. Dodaje się go do kawy, by złagodzić jej smak. Najbardziej popularny był w czasach PRL, chociaż powoli ponownie wraca do łask. Zabielacz do kawy zastępuje mleko, ale musimy wiedzieć o tym, że nie jest zdrowy. To jeden z najgorszych dodatków do małej czarnej. Zawiera mleko i... większość pierwiastków z tablicy Mendelejewa. Znajdziemy tam emulgatory, tłuszcze utwardzone i wiele innych, bardzo szkodliwych dla naszego organizmu składników.
Dlaczego zabielacz do kawy nie jest zdrowy?
Już sam fakt, że zawiera tłuszcze utwardzone powinien zapalić w głowie czerwoną lampkę. Są one przyczyną wielu chorób cywilizacyjnych, na przykład cukrzycy, otyłości i nadciśnienia tętniczego. Schorzenia te wywołują ogromne spustoszenie w naszym organizmie. Tłuszcze te negatywnie wpływają na gospodarkę lipidową, przez co mogą przyczynić się do rozwoju miażdżycy.
Oprócz tego zabielacz do kawy jest źródłem fosforanu potasu, czyli soli, która utrudnia przyswajanie wapnia i może wywołać dolegliwości ze strony układu pokarmowego. Syrop kukurydziany zaś szybko podnosi poziom glukozy we krwi. Jest to niebezpieczne, szczególnie dla osób, które zmagają się z cukrzycą lub insulinoopornością.
