W nich kumuluje się najwięcej chemii. Pestycydy i metale ciężkie przenikają do ich wnętrza

Kupując warzywa i owoce, często skupiamy się na świeżości, wyglądzie i cenie. Rzadziej zastanawiamy się nad tym, co kryje się w ich środku oraz na powierzchni, a konkretnie czym były nawożone. Choć nawozy mają kluczowe znaczenie dla wzrostu roślin i plonów to mogą wzbudzać kontrowersje. Czy związki chemiczne używane w rolnictwie pozostają w warzywach? I co tak naprawdę jemy razem z marchewką, jabłkiem oraz sałatą? W tym artykule sprawdzimy, jakie nawozy są stosowane i czy mogą zaszkodzić zdrowiu. Dowiesz się też, które produkty zatrzymują ich najwięcej i jak skutecznie się ich pozbyć.

Nawozy dzielą się przede wszystkim na naturalne i sztuczne (mineralne). Te pierwsze, takie jak obornik, kompost lub gnojówka są znane od wieków i wspierają żyzność gleby w zrównoważony sposób. Dostarczają roślinom składniki odżywcze w wolniejszym tempie, ale mają mniej skutków ubocznych dla środowiska.

Sztuczne nawozy to produkty przemysłu chemicznego, które działają szybciej i bardziej precyzyjnie, ale mogą prowadzić do wyjałowienia gleby i zanieczyszczenia wód. Zawierają duże ilości azotu, fosforu i potasu, które wspomagają wzrost roślin, jednak ich nadmiar może prowadzić do niekorzystnych skutków.

W ostatnich latach pojawia się też coraz więcej kontrowersyjnych dodatków, takich jak środki wspomagające wchłanianie nawozów, regulatory wzrostu czy nanonawozy. Niektóre z nich nie są dobrze przebadane pod kątem wpływu na zdrowie człowieka, zwłaszcza w długiej perspektywie. Szczególne obawy budzą też pozostałości azotanów i azotynów, które mogą się kumulować w warzywach korzeniowych oraz liściastych.

Rośliny pobierają składniki z gleby przez system korzeniowy. Oprócz niezbędnych minerałów mogą wchłaniać także pozostałości nawozów, pestycydów oraz metali ciężkich. Część tych substancji może zostać zatrzymana w korzeniach lub liściach, ale niektóre z nich przenikają do wnętrza warzyw i owoców, np. azotany w burakach, selerze czy sałacie.

To, czy dana substancja przedostanie się do wnętrza rośliny, zależy m.in. od rodzaju gleby, warunków pogodowych, typu nawozu i fazy wzrostu. Szczególnie niepokojące są związki azotu, które mogą przekształcać się w rakotwórcze nitrozaminy, jeśli spożywane są w nadmiarze. Problemem mogą być również metale ciężkie, takie jak kadm i ołów. Choć ich stężenia zwykle nie przekraczają norm to mogą się kumulować przy częstym spożyciu.

Azotany występują naturalnie w warzywach, zwłaszcza liściastych, ale ich stężenie rośnie, gdy stosuje się nawozy azotowe. Choć same w sobie nie są toksyczne to w organizmie mogą zmienić się w azotyny, które w niekorzystnych warunkach tworzą nitrozaminy o potencjalnie rakotwórczym działaniu. Ryzyko rośnie przy diecie bogatej w przetworzoną żywność i niskim spożyciu antyoksydantów (np. witaminy C).

Nie oznacza to jednak, że należy unikać warzyw, a nawet wręcz przeciwnie. Korzyści z ich spożycia znacznie przewyższają potencjalne ryzyko, zwłaszcza gdy pochodzą z kontrolowanych źródeł. Problem pojawia się głównie przy nadmiernym nawożeniu, braku rotacji upraw i nieprawidłowym przechowywaniu żywności.

Choć dokładne mycie warzyw i owoców pomaga usunąć część pozostałości nawozów, pestycydów i zanieczyszczeń z powierzchni, nie zawsze daje pełną ochronę. Niektóre substancje mogą wnikać do wnętrza rośliny, zwłaszcza gdy są wchłaniane przez korzenie lub liście i transportowane wewnątrz jej tkanek. W takich przypadkach nawet intensywne szorowanie nie usunie ich całkowicie. Dodatkowo, skórka bywa miejscem gromadzenia się nie tylko pestycydów, ale i metali ciężkich, jeśli roślina rosła na zanieczyszczonej glebie.

Produkty z oznaczeniem eko lub bio pochodzą z upraw, w których nie stosuje się syntetycznych nawozów, pestycydów ani GMO. Dzięki temu ryzyko obecności szkodliwych pozostałości w warzywach i owocach jest niższe. Dla dzieci, kobiet w ciąży i osób z chorobami przewlekłymi to ważna różnica.

Choć produkty ekologiczne nie zawsze są bogatsze w składniki odżywcze to mają przewagę pod względem czystości i mniejszego obciążenia organizmu toksynami. Ich wybór to też wsparcie dla bardziej zrównoważonego rolnictwa. Wadą może być wyższa cena, ale w przypadku produktów spożywanych często i w dużych ilościach warto rozważyć zamianę na wersję eko.

Niektóre warzywa i owoce mają większą tendencję do gromadzenia pozostałości nawozów, pestycydów i metali ciężkich, zarówno na skórce, jak i w miąższu. Najczęściej wskazywane w badaniach to:

• Truskawki,
• jabłka,
• winogrona,
• papryka,
• szpinak,
• sałata,
• ziemniaki,
• seler naciowy,
• pomidory,
• brzoskwinie i nektarynki.

Ich delikatna skórka, duża powierzchnia oraz intensywny sposób uprawy mogą prowadzić do większej kumulacji niepożądanych substancji. Warto je dokładnie myć, obierać lub jeśli to możliwe wybierać ze sprawdzonych źródeł.

Choć nawozy są nieodłącznym elementem współczesnego rolnictwa, ich obecność w żywności budzi zrozumiałe wątpliwości. Substancje takie jak azotany, azotyny czy metale ciężkie mogą przenikać do wnętrza warzyw i owoców, choć poziom ich kumulacji zależy od rodzaju upraw, sposobu nawożenia i warunków przechowywania. Mycie i obieranie warzyw pomaga, ale nie zawsze wystarcza, aby pozbyć się ich w całości.

Wybierając produkty ekologiczne, zwiększamy szansę na ograniczenie ekspozycji na chemiczne pozostałości, choć i one nie gwarantują całkowitej czystości. Kluczem jest różnorodność w diecie, świadome wybory i dbałość o jakość źródeł, bo zdrowie zaczyna się na talerzu, a talerz od przemyślanych zakupów.