Trąbki umarłych pokazały się w lasach. Wielu się ich boi i omija szerokim łukiem, a to duży błąd
Trąbki umarłych to kolejne okazy z grupy grzybowych osobliwości. Spotkać je można w polskich lasach, jednak przez swój mało zachęcający wygląd rzadko lądują w koszykach grzybiarzy. Mimo mrocznego wyglądu i zniechęcającej nazwy to okazy jadalne, przez wielu określane jako genialne w smaku.
Trąbki umarłych należą do grzybów jadalnych
Trąbki umarłych, mimo że wyglądają, jak wyjęte z horroru, to grzyby jadalne i pełne aromatu. Rzadko kiedy goszczą na naszych stołach, a jeśli już, to najczęściej używa się ich sproszkowanej wersji jako przyprawy. Fani okazu nie poprzestają na tym i przygotowują na bazie tych grzybów farsze do pierogów i naleśników. Dowiedzcie się więcej na temat tego tajemniczego gatunku.
Dalsza część artykułu pod materiałem wideo
Ten przepis pozwoli ci odkryć gołąbki na nowo. Tradycyjny obiad w nowoczesnym wydaniu
Grzyby jak z horroru. Jak wyglądają trąbki umarłych?
Lejkowiec dęty - tak brzmi oficjalna nazwa gatunku potocznie zwanego trąbkami umarłych. Grzybiarze nazywają go też skórzakiem, cholewką czy wroniakiem. To jeden z najbardziej charakterystycznych okazów pojawiających się w polskich lasach. Uwagę przykuwa charakterystycznym kolorem i kształtem. Natknąć można się na niego od sierpnia do listopada. Gatunek ten najczęściej występuje w lasach liściastych i mieszanych, w okolicach buków i dębów.
Owocniki trąbek umarłych wyróżniają się w leśnej ściółce ze względu na swoją ciemną barwę, która wraz z wiekiem z brązowo i szaroczarnej przechodzi do niemal całkowicie czarnej. Kształt lejkowców dętych, jak sama nazwa wskazuje, przypomina lejek o lekko podwiniętych brzegach. U starszych okazów pokazuje się biały nalot, który tworzą zarodniki. Owocniki trąbek umarłych osiągają do 12 cm wysokości, a ich kapelusze mierzą od 3 do 8 centymetrów średnicy.
Czy trąbki umarłych są jadalne?
Lejkowiec dęty jest gatunkiem jadalnym, choć często pomijanym podczas grzybobrania. Niemniej grzyb ten bez obaw może być zrywany - to kuzyn pieprznika jadalnego, czyli znanych i lubianych kurek. Ze względu na mierne walory estetyczne zastosowanie lejkowca dętego w kuchni najczęściej ogranicza się do ususzenia go i korzystania w formie przyprawy. Zwolennicy koloru i smaku lejkowca dętego używają go do przyrządzenia farszu do pierogów czy naleśników.
Co do samego smaku grzyba - zdania są podzielone. Dla jednych lejkowiec dęty należy do grupy najsmaczniejszych okazów możliwych do zdobycia w polskich lasach, kolejni zaś uważają, że... brakuje mu smaku. Warto dodać jednak, że grzyby te charakteryzuje (prócz wyglądu) osobliwy aromat przypominający woń typową dla trufli.
Trąbki umarłych zawierają sporo błonnika i białka, a także potas, fosfor i żelazo oraz witaminy B, D, E, K. Ponadto wspomagają proces krążenia krwi i, jak większość grzybów, wykazują działanie antynowotworowe.
