Trudno sobie wyobrazić portugalskie wesele bez tej zupy. Przepis przywiozłem z urlopu

Galaretowate słodycze uwielbiają zarówno dzieci, jak i dorośli. Jednak sklepowe żelki kryją potężną porcję cukru oraz wiele innych szkodliwych dodatków. Jak przygotować je w domu?

Garść świeżych liści jarmużu, dwa jabłka oraz połówkę cytryny umieszczamy w sokowirówce, najlepiej wolnoobrotowej. Uzyskanym sokiem (powinno być go około 300 ml) zalewamy żelatynę (ok. 40 g) i pozostawiamy do napęcznienia, na około kwadrans. Zamiast niej możemy użyć agaru (stosujemy się wówczas do instrukcji na opakowaniu). Po tym czasie wszystko podgrzewamy na małym ogniu. Jeśli jest taka potrzeba, dodajemy element słodzący, zamiast zwykłego cukru lepiej użyć miodu albo syropu owocowego, który może nadać dodatkowego koloru.

Gdy wszystkie składniki się rozpuszczą, przelewamy powstałą masę do foremek silikonowych lub po prostu pojemników na kostki lodu, a po przestudzeniu wstawiamy do lodówki, do całkowitego stężenia, przynajmniej na 2 godziny.

Pyszny i prosty pomysł na jesienny lub zimowy obiad.

Na patelni podsmażamy drobno posiekaną cebulę. Dodajemy jarmuż (pęczek), który wcześniej należy umyć i dość drobno posiekać. Podsmażamy przez kilka minut, po czym przekładamy do dużej miski, razem z surowymi żółtkami (2-3 sztuki), mlekiem (pół szklanki) oraz pokrojonym na małe kawałki chlebem pszennym (2-3 kromki). Wszystko mieszamy na jednolitą masę, a następnie wstawiamy do lodówki, na przynajmniej godzinę. Po tym czasie formujemy pulpeciki i smażymy na maśle klarowanym. Podajemy na świeżych liściach jarmużu skropionych octem balsamicznym.

Portugalczycy jedzą tę zupę przed głównym posiłkiem lub jako późną kolację, często jest podawana także podczas wesel czy urodzin. Caldo verde zachwyca smakiem i aromatem, a przygotowanie jej nie należy do skomplikowanych zadań.

W dużym garnku rozgrzewamy oliwę z oliwek (1/4 szklanki), po czym dodajemy pokrojoną w plasterki pikantną kiełbasę, chouriço lub chorizo (300 g). Smażymy 5 minut, aż się zarumieni z każdej strony.

Wyjmujemy wędlinę za pomocą łyżki cedzakowej, a na pozostałym w naczyniu tłuszczu podsmażamy przez kilka minut pokrojoną w kostkę cebulę i plasterki czosnku (2-3 ząbki). Dokładamy pokrojone w kostkę ziemniaki (6 średnich), wszystko zalewamy zimną wodą (8 szklanek), połowę płynu może też stanowić bulion z kurczaka.

Zagotowujemy zupę, zmniejszamy ogień i gotujemy na małym ogniu 15-20 minut, aż ziemniaki staną się miękkie. Pozostawiamy do ostygnięcia, a następnie miksujemy. Dodajemy umyty i posiekany jarmuż (pół kilograma), ponownie zagotowujemy, po czym zmniejszamy ogień i gotujemy 5 minut. Doprawiamy solą i świeżo zmielonym pieprzem.

Caldo verde przelewamy do misek. Do każdej porcji dodajemy podsmażoną wcześniej kiełbasę. Zupę serwujemy z grzankami natartymi masłem i czosnkiem.

Pyszny dodatek do pieczonych czy grillowanych mięs, zwłaszcza bardziej tłustych, np. lubianej przez Polaków karkówki.

Zaczynamy od podprażenia na suchej patelni nasion słonecznika (około 4-5 łyżek), które powinny nabrać złocistego koloru. Następnie świeży jarmuż (300 g) myjemy, osuszamy, pozbawiamy zgrubiałych i twardych łodyg, po czym rwiemy na kawałki i przekładamy do miski. Przygotowujemy sos z oliwy (80 ml), soku z jednej cytryny, 3 ząbków czosnku (przeciśniętych wcześniej przez praskę) oraz szczypty soli himalajskiej. Polewamy nim jarmuż i dokładnie mieszamy, by pokrył wszystkie liście. Gdy pod wpływem marynaty zmniejszą objętość o około połowę, dodajemy uprażonego słonecznika oraz kukurydzę z puszki (5-6 łyżek).

Najbardziej tradycyjna wersja tej słynnej włoskiej pasty powstaje na bazie bazylii i orzeszków pinii, ale nie mniej pyszne jest pesto z jarmużu – pyszny dodatek do makaronu, ryb, drobiu, sałatek czy kanapek. Jak je przygotować?

Dużą garść liści jarmużu myjemy, osuszamy, po czym rwiemy lub kroimy na cienkie paski. Blendujemy z orzechami włoskimi lub nerkowcami (3-4 łyżki), czosnkiem (2-3 ząbki), startym parmezanem (2 łyżki) oraz skórką otartą z jednej cytryny. Na koniec dodajemy oliwę z oliwek lub olej z pestek winogron – tyle, by uzyskać pożądaną konsystencję pesto. Na koniec doprawiamy je solą i pieprzem.