"Szatan" to potoczna nazwa, która może odnosić się do wielu gatunków grzybów. Określenie przylgnęło przede wszystkim do grzybów trujących. Często też tak mówi się o goryczaku żółciowym. Jednak w jego przypadku wygląda to trochę inaczej.
Dalsza część artykułu pod materiałem wideo
WIDEOKrokiety ziemniaczane z pysznym sosem to przepis na tani obiad. Takie robiła moja babcia
Występuje powszechnie
Goryczaka żółciowego bardzo łatwo spotkać w naszych lasach. Często rośnie w tych samych miejscach co borowik szlachetny, czyli prawdziwek. Jest też do niego trochę podobny, a szczególnie łatwo o pomyłkę w przypadku młodych egzemplarzy. Starsze z kolei można pomylić z koźlarzem babką.
Co wyróżnia żółciaka?
- Kapelusz - brązowy, oliwkowobrązowy lub szaro-brązowy, matowy, czasem z delikatnymi włókienkami;
- Trzon - pełny, u młodych beczułkowaty, u starszych maczugowaty, jaśniejszy od kapelusza, z wyraźną brunatną siateczką;
- Rurki i pory - białe u młodych okazów, później bladoróżowe, uszkodzone zmieniają kolor na brudnowinny, łatwo oddzielają się od miąższu;
- Miąższ - biały do kremowego, po przekrojeniu nie zmienia koloru.
Ważną cechą różnicującą jest wyraźna ciemna gruba siateczka, o dużych oczkach, na trzonie [goryczaka żółciowego - przyp. red.]. Skórka kapelusza goryczaka jest wyraźnie matowa, zamszowa" - możemy przeczytać na stronie grzyby.pl.
Trzeba też pamiętać, że dorosłe owocniki goryczaka żółciowego pory i rurki mają różowe, u prawdziwków natomiast białawe, później żółte, żółtozielone, aż po oliwkowozielone, ale nigdy różowe.
Popsuje całą potrawę
Ten grzyb nie jest trujący, ale niejadalny. Absolutnie nie można go zbierać i jeść. Goryczak, zgodnie z oficjalną nazwą, jest okropnie gorzki. Nawet gdy doda się go do jadalnych grzybów, całkowicie zepsuje smak potrawy. Goryczy nie zlikwiduje ani gotowanie grzyba (nawet kilkukrotne, z odlaniem wody), ani suszenie, ani inne zabiegi.
