Kupiliśmy frytki nad polskim morzem. Gdyby nie paragony, nikt by nam nie uwierzył

Frytkosceptycy może i nie uwierzą, ale ziemniaczane kąski znajdują się w pierwszej dziesiątce najczęściej konsumowanych produktów spożywczych na świecie. To również światowy numer jeden jeśli chodzi o produkty ziemniaczane – żadnej innej formy ziemniaka nie spożywamy tak często, jak frytek. W liczbach daje to ok. 11 milionów ton ziemniaczanych przekąsek zjadanych rocznie na świecie. My również dokładamy tutaj swoją cegiełkę. W sezonie letnim, wakacyjnym, mnóstwo osób zjeżdża nad polskie morze, a tam do rybki ze smażalni uwielbiamy domawiać porcję frytek. Na co możemy liczyć? W jakiej cenie?

Najwięcej frytek jedzą Belgowie. Belgowie też chcą być uważani za praojców tegoż wynalazku, ale o to wykłócają się z nimi również Francuzi i Hiszpanie. Dla większości jednak frytki to symbol kuchni amerykańskiej, chociaż te dotarły tam dopiero po I wojnie światowej. A do tego wszystkiego dochodzi Kanada, a konkretniej miasto Florenceville-Bristol w prowincji Nowy Brunszwik, które nazywane jest "światową stolicą frytek". Znajduje się tam nawet muzeum ziemniaka "Potato World", a także siedziba McCain Foods, największego na świecie producenta mrożonych frytek i innych specjałów ziemniaczanych.

Przygotowanie dobrych frytek, chrupiących na zewnątrz i puszystych w środku, nie jest banałem. Nad ideałem pracowali światowej klasy szefowie kuchni. Heston Blumenthal (zdobywca dwóch gwiazdek Michelin, pionier w dziedzinie food pairingu) wprowadził i spopularyzował metodę trzykrotnego gotowania ziemniaków — najpierw w wodzie, a następnie dwa razy w oleju. Nie był jednak jedynym, który próbował stworzyć idealną frytkę.

Niestety w większości miejsc (nie we wszystkich) możemy liczyć jedynie na frytki mrożone. I to w cenie nieraz bardzo nieadekwatnej do jakości. Postanowiliśmy więc sprawdzić, jak sprawy się mają nad polskim morzem, gdzie rybka bardzo lubi towarzystwo smażonych ziemniaczanych słupków.

Mimo że frytki to z pewnością nie nasz wynalazek, bez problemu dostaniemy je... wszędzie. W mniejszych budkach, większych knajpach, a nawet eleganckich restauracjach, chociaż tam często występują w bardziej finezyjnej formie, niekoniecznie jako odsmażona mrożonka. My sprawdziliśmy, jakie fryteczki dostaniemy w budce położonej przy samej plaży w Gdańsku oraz w sopockiej restauracji przy molo.

Frytki z budki w Gdańsku były chrupiące, mięsiste, nie brakowało im puszystości. Obiecujący jest nieregularny kształt kąsków — im bardziej nieforemne, tym większe prawdopodobieństwo, że nie powstały z ziemniaczanej masy, a z ziemniaków. Nie wyglądają też jak wykałaczki ze słynnej restauracji szybkiej obsługi. Ponadto sama budka miała ten amerykański czar. Jest też druga strona medalu.

Porcja była klasyczna – 180 g (ale wyglądała na bardzo małą). Cena za jedną porcję, czyli 15 zł, nie jest zaskoczeniem, zwłaszcza teraz, kiedy portfele kurczą się w tempie zastraszającym. Na pewno jednak niejeden frytkożerca zastanawiał się, trzymając w dłoni niecałe 20 deka smażonych ziemniaków, dlaczego wydał właśnie 15 zł. Trzeba liczyć wszystkie inne koszty i pamiętać, że sezon nad morzem jest stosunkowo krótki, ale, umówmy się, marża nakładana na frytki to temat rzeka. Na jednym z gastronomicznych blogów natknęłam się na stwierdzenie, że... płacimy głównie za wygodę. I coś w tym jest.

Tyle samo, bo 15 zł kosztowały frytki w restauracji ulokowanej przy sopockim molo. Było ich jednak dużo więcej, prawie cały talerz. Mowa o frytkach zmówionych oddzielnie, te podane z rybą zostały doliczone do ceny dania. Trzeba też pamiętać, że akurat tutaj nie zasiada się do stołu, żeby zjeść tylko frytki, są one jedynie dodatkiem. Były jednak zaskakująco smaczne. I o ile dorosłym testującym bardziej smakowały te z Gdańska, tak dzieciom do gustu przypadły te sopockie.