Na Mazowszu przygotowywano po świniobiciu. To śniadanie starcza na cały dzień

Danie regionalne z Troszyna figuruje na liście produktów tradycyjnych jako szlachcianka lub jajecznica szlachecka. Nazwa ta przez włościan była wymawiana z pogardą. W ich mniemaniu ta oszukana jajecznica była daniem dla biedaków. Jednak potrawa zyskuje, gdy jest przygotowywana na kawałkach wieprzowiny i wędzonego boczku. Tak podawana jest dzisiaj na północno-wschodnim Mazowszu.

Świeżynka to świeżo pozyskane mięso z dopiero co ubitej świni, obejmujące różne części tuszy, takie jak wieprzowina, wątróbka, czy podroby. W tradycji Mazowsza świeżynka była nie tylko częścią domowego stołu, ale szczególnym przysmakiem serwowanym osobom pracującym przy uboju. Świadczyła o zamożności gospodarzy i byłam wyrazem wdzięczności za ciężką pracę.

Tego rodzaju mięso, dzięki swojej świeżości, soczystości i intensywnemu smakowi, dodawało energii i sił do pracy. Częstowanie świeżynką było nie tylko oznaką gościnności, ale także sposobem na docenienie trudu pracowników i wspólne świętowanie zakończenia żmudnego procesu świniobicia. Kiedyś była dostępna tylko dla wybranych, dziś jest częścią regionalnych tradycji, które świadczą o pamięci o przodkach

Do szlacheckiej możesz wrzucić praktycznie wszystko. U mojej babci podawana była ze skwarkami i pokrojoną w kostkę łopatką wieprzową. W Wielkopolsce jest znana jako klepok poznański i jest serwowana ze smażoną kiełbasą.

Składniki na 2 porcje:

• 200 g mięsa – może być kiełbasa, wędzony boczek, słonina, kawałki wieprzowiny,
• 4 jajka,
• 1 szklanka mleka,
• 1 szklanka mąki,
• pół łyżeczki soli,
• olej do smażenia.

Wykonanie:

1. Na rozgrzanym oleju podsmaż mięso.
2. W misce rozmieszaj jajka z mlekiem i mąką.
3. Masę wylej na mocno przyrumienione kąski.
4. Gdy "omlet" zacznie rumienić się od spodu, obróć go na drugą stronę i poszatkuj przy pomocy drewnianej łopatki.