Nazywany złotem Inków. Seniorzy powinni jeść na potęgę, by mieć mocne kości
W diecie seniora powinny znajdować się produkty bogate w białko, błonnik i minerały, takie jak wapń, magnez i potas. Białko jest potrzebne dla wzmocnienia mięśni, które z wiekiem wiotczeją. Błonnik poprawia przemianę materii, a wapń dba o zdrowe kości, odsuwając możliwie jak najdalej widmo osteoporozy. Produktem, który zawiera w sobie to wszystko, jest amarantus – znany i ceniony w Ameryce Południowej już od starożytności.
Był wartościowym elementem diety już w czasach Inków i Azteków
Amarantus, nazywany także szarłatem, uprawiany jest obecnie na całym świecie. To kilkadziesiąt gatunków, z których nie wszystkie są jadalne. Wiele z nich rośnie dziko, a niektóre, takie jak szarłat zwisły czy szarłat trójbarwny, mają charakter ozdobny. Przez Inków, Azteków i Majów amarantus był uprawiany w celach spożywczych już 6 tysięcy lat temu.
Dalsza część artykułu pod materiałem wideo
Sałatka tabbouleh z kaszą bulgur idealna na imprezę. Wszyscy będą prosić o przepis
Co to jest amarantus?
Roślina należy do rodziny szarłatowatych, więc zgodnie z klasyfikacją botaniczną nie jest zbożem, chociaż jej właściwości i zastosowanie jest podobne do pszenicy, żyta czy kukurydzy. Nasiona amarantusa można gotować jak kaszę. Sprawdzi się w więc jako dodatek do dań obiadowych, zup lub kolorowych sałatek. W sklepach jest dostępny prażony amarantus, który warto dodać zdrowych deserków, na przykład do jogurtu z owocami.
Ziarna są również mielone na mąkę – idealną dla osób na diecie bezglutenowej. Z takiej mąki, bogatej w białko i błonnik, można upiec chleb lub biszkopt o dużym ładunku energetycznym i niskim indeksie glikemicznym. Olej z amarantusa jest cennym dodatkiem do sałatek i sosów. Można na nim smażyć w niskiej i średniej temperaturze. Próg dymienia wynosi ok. 160-180 stopni Celsjusza.
Roślina o właściwościach magicznych
W czasach prekolumbijskich w Ameryce Środkowej i Południowej amarantus był jednym z głównych źródeł pożywienia Majów, Azteków i Inków. Już wtedy doceniano jego właściwości odżywcze. Badania archeologiczne wykazują, że nasiona szarłatu były stosowane również w ceremoniach o charakterze religijnym. Być może dziękowano bogom za pożywienie, dające tak dużą siłę i energię.
W nasionach amarantusa znajdują się zdrowe kwasy tłuszczowe i o wiele więcej białka niż w mleku czy zbożach. Wartość energetyczna szarłatu jest nawet 5 x większa niż w przypadku nasion kukurydzy. W 100 g suchego amarantusa mieści się ok. 400 kcal, podczas gdy suche nasiona kukurydzy zawierają jedynie 86 kcal.
Amarantus w diecie seniora
Osoby starsze powinny sięgnąć po amarantus ze względu na dużą zawartość białka, błonnika i wapnia – 100 g nasion dostarcza aż 160 mg wapnia. Dla porównania, w 100 ml mleka jest ok. 120 mg tego pierwiastka. Wapń jest szczególnie ważny w diecie seniora ze względu na podwyższone u osób starszych ryzyko osteoporozy. Kwasy tłuszczowe i pozostałe minerały wspierają pracę serca, witamina C i antyoksydanty dbają o odporność organizmu, a błonnik wpływa korzystnie na przemianę materii.
Właściwości odchudzające
Amarantus jest również wartościowym produktem dla osób na diecie odchudzającej. Wysoka wartość energetyczna jest gwarancją uczucia sytości. Dodatkowo błonnik pomaga w oczyszczaniu jelit z zalegających substancji. Porządna dawka energii pozwala na aktywność fizyczną, która niezastąpionym uzupełnieniem diety i niezbędnym elementem do redukcji wagi.
