Nie każdy zna odpowiedź. Czy trzeba obierać rabarbar?

Rabarbar to prawdziwy wiosenny klasyk, który od lat pojawia się w naszych kuchniach wraz z pierwszymi ciepłymi dniami. Jego orzeźwiający, kwaskowaty smak to idealne dopełnienie słodkich wypieków, np. kruchych ciast z bezą, drożdżówek, galaretek czy domowych kompotów. Nadaje charakteru lemoniadzie, świetnie sprawdza się też jako dodatek do dżemów czy musu. Pewnie zastanawiasz się nad tym, czy należy go obierać. Otóż odpowiedź zależy od tego, z jakim rabarbarem masz do czynienia.

Jeśli w ręce masz cienkie, jędrne i elastyczne łodygi z intensywnym różowym kolorem –to znak, że trafił Ci się młody, wiosenny rabarbar. W takim przypadku skórki nie musisz wcale zdejmować. Jest miękka, delikatna i zupełnie niewyczuwalna po ugotowaniu czy upieczeniu. Co więcej, właśnie w niej kryje się sporo błonnika i naturalnych barwników, które pięknie podkręcają kolor gotowej potrawy. Wystarczy dobrze opłukać łodygi pod bieżącą wodą, pokroić i gotowe.

Później w sezonie, zwłaszcza latem, rabarbar staje się grubszy, ciemniejszy i bardziej łykowaty. Takie łodygi często mają twardą, nitkowatą skórkę, która nie zmięknie ani podczas pieczenia, ani gotowania. W deserze może dawać nieprzyjemną teksturę, a nawet lekką goryczkę. W tym przypadku warto sięgnąć po nóż i obrać rabarbar, zwłaszcza jeśli planujesz coś bardziej kremowego jak np. mus, kisiel czy sernik z rabarbarową warstwą.

Obieranie rabarbaru wcale nie musi być żmudne. Wystarczy chwycić koniec łodygi i delikatnie pociągnąć skórkę wzdłuż – zazwyczaj odchodzi długimi pasmami, jak cienka nitka. Możesz też pomóc sobie małym nożykiem, robiąc lekkie nacięcie i przeciągając skórkę aż do końca łodygi. Przede wszystkim wystarczy zdjąć zewnętrzną, najbardziej włóknistą warstwę. Jeśli skórka jest cienka i mocno przylega do miąższu, to warto zastosować trik z wodą. Zanurz rabarbar we wrzątku na 10–20 sekund, a następnie szybko przełóż go do miski z zimną wodą na kolejne 10–20 sekund. Sprawi to, że skórka sama zacznie się odklejać, bez szarpania i męczenia się z nożykiem.