Nie musisz dodawać koncentratu do pomidorówki. Trik od kucharki z baru mlecznego

Koncentrat pomidorowy może być różny w zależności od producenta (oczywiście najlepszy domowy, ale dzisiaj już mało kto robi takie przetwory). Jednak te wszystkie produkty łączy jedno – bardzo intensywny smak, którym łatwo zdominować zupę. Kucharka z baru mlecznego zdradziła mi, że oni kupują takie hurtowe wiaderko pulpy pomidorowej i wykorzystują do kilku potraw. To dlatego ich pomidorówka jest wiele smaczniejsza niż ta, którą pamiętamy ze stołówki szkolnej – zawiera więcej naturalnego soku, a nawet kawałki pomidorów.

Jednak Sekret tkwi nie tylko w samym produkcie, lecz także w sposobie jego przygotowania. Nie wystarczy dodać pulpę do bulionu, aby zupa zachwycała smakiem. Wcześniej trzeba ją odpowiednio przygotować – najlepiej podsmażyć na patelni z drobno posiekaną cebulą, czosnkiem i ulubionymi przyprawami. Pod wpływem ciepła odparuje nadmiar wody, a naturalne cukry i aromaty pomidorów nabiorą wyrazistości.

Na niewielkiej ilości masła lub oliwy zeszklij cebulę, następnie dodaj czosnek i smaż jeszcze przez krótką chwilę. Dodaj odrobinę słodkiej papryki, szczyptę pieprzu, trochę suszonego oregano lub bazylii. Na taką bazę wyłóż pulpę pomidorową i smaż całość przez 5–10 minut, często mieszając, aby nic nie przywarło do dna. Kiedy sos nabierze gęstości i smaku, połącz go z gorącym bulionem. Dla zrównoważenia kwasowości możesz dodać szczyptę cukru lub odrobinę startej marchewki, która naturalnie złagodzi kwasowość, a przy okazji zagęści zupę.

Pomidorówka najlepiej smakuje, gdy po połączeniu wszystkich składników gotuje się jeszcze przez kilka minut na małym ogniu. Na koniec możesz zabielić ją śmietanką, ale i bez niej smakuje doskonale. Jeśli zależy ci na bardziej gładkiej konsystencji, przed połączeniem z bulionem możesz zmiksować sos pomidorowy blenderem. Zupę podawaj z ulubionym makaronem (najlepiej domowej roboty), a jeśli chcesz, aby była bardziej sycąca, możesz ponakładać na talerze trochę mięsa z rosołu oddzielonego od kości.