W PRL-u uchodziły za mięso drugiej kategorii. Dziś sięgają po nie najlepsi szefowie kuchni
W kuchni coraz chętniej sięgamy po zapomniane kąski. Policzki wieprzowe to przykład produktu, który jeszcze niedawno kojarzył się raczej z kuchnią domową naszych babć niż z nowoczesnymi restauracjami. Dziś wracają do łask – i słusznie. Mięso z policzków to jedno z najbardziej soczystych i aromatycznych, a jego struktura po duszeniu przypomina jedwabistą, mięsną chmurkę. Wymaga czasu, ale odwdzięcza się smakiem, którego nie da się podrobić.
Policzki wieprzowe
Policzki wieprzowe były kiedyś traktowane jako mniej wartościowa część wieprzowiny. Jednak z biegiem lat ich popularność wzrosła, a dziś są cenione za wyjątkowy smak i delikatność. W przeszłości często gościły na polskich stołach, a teraz wracają do łask dzięki promowaniu przez znanych kucharzy i programy kulinarne.
Dalsza część artykułu pod materiałem wideo
Sznycle jak u babci – cielęco-wieprzowe z chrupiącą skórką podaj jak polski obiad
Wartości odżywcze
Policzki wieprzowe są bogate w białko, witaminy z grupy B oraz minerały takie jak żelazo i cynk. Zawierają również kolagen, który podczas gotowania zamienia się w galaretowatą strukturę, nadając mięsu soczystość. To sprawia, że są nie tylko smaczne, ale i zdrowe, pod warunkiem umiarkowanego spożycia.
Jak przygotować policzki wieprzowe?
Kluczem do sukcesu w przygotowaniu policzków wieprzowych jest długie, powolne gotowanie lub duszenie. Dzięki temu mięso staje się jedwabiste i dosłownie rozpływa się w ustach. Choć najczęściej spotkamy je w wersji duszonej w czerwonym winie, dziś zabieram cię w innym kierunku – ku bardziej lokalnym smakom. Cydr i jabłka to duet, który idealnie komponuje się z mięsem, tworząc coś, co można by nazwać jesienią na talerzu... nawet w środku wiosny. To danie kojarzy się z ciepłem domowej kuchni i powolnym gotowaniem, które pozwala smakowi dojrzeć i rozwinąć się w pełni.
Policzki wieprzowe duszone w cydrze z jabłkami
Składniki (na 4 porcje):
- ok. 800 g wieprzowych policzków,
- 2 jabłka (najlepiej kwaśne, np. szara reneta, antonówka lub ligol),
- 1 cebula,
- 2 ząbki czosnku,
- 300 ml wytrawnego cydru,
- 1 łyżeczka miodu,
- 1 łyżeczka musztardy francuskiej lub dijon,
- świeży tymianek (lub suszony – pół łyżeczki),
- 1 liść laurowy,
- 2 łyżki masła + 1 łyżka oleju,
- sól, pieprz do smaku.
Do podania:
- purée z ziemniaków i selera lub kasza pęczak,
- karmelizowana cebula lub surówka z kiszonej kapusty.
Sposób przygotowania:
- Policzki oczyść z błon i oprósz solą oraz pieprzem. Obsmaż je na mieszance masła i oleju na złoto z każdej strony. Odłóż.
- Na tej samej patelni podsmaż pokrojoną cebulę i czosnek. Dodaj musztardę i miód, a następnie zalej cydrem.
- Włóż policzki z powrotem, dodaj tymianek i liść laurowy. Duś pod przykryciem ok. 1,5-2 godziny – aż będą miękkie i delikatne.
- Na ostatnie 20 minut dodaj obrane i pokrojone w ćwiartki jabłka. Gotuj razem, aż owoce zmiękną, ale się nie rozpadną.
- Gotowe danie podawaj z delikatnym purée lub kaszą. Można też zredukować sos do bardziej intensywnej konsystencji.
To danie ma wszystko: rustykalny urok, słodycz jabłek, wytrawność cydru i miękkość długo duszonego mięsa. Świetnie sprawdzi się jako rodzinny obiad albo propozycja na spokojny wieczór z kieliszkiem tego samego cydru, który dodałeś do sosu.
To także świetny przykład na to, że warto sięgać po mniej oczywiste składniki – i dawać im szansę w zupełnie nowym wydaniu. Bo kulinarna tradycja nie musi być nudna – wystarczy ją lekko przetłumaczyć na współczesny język smaku.
