Włoszki piją naparstek tego płynu przed obiadem. Trzyma cukier w ryzach i reguluje trawienie

Ocet balsamiczny większości osób kojarzy się z sałatką i caprese, ewentualnie z polewą do truskawek. Tymczasem we Włoszech traktuje się go jak produkt z charakterem: ma swój region, tradycję, zasady produkcji i jakość, która potrafi być nieporównywalna z "balsamico" z półki za kilka złotych. Prawdziwy balsamico powstaje z zagęszczonego moszczu winogronowego, fermentuje i dojrzewa latami w beczkach z różnych gatunków drewna.

Klasyczny ocet balsamiczny robi się z moszczu, czyli soku z winogron, który jest zagęszczany, a potem poddawany fermentacji i dojrzewaniu w beczkach. Drewno ma znaczenie, bo oddaje aromaty. Spotyka się beczki dębowe, kasztanowe, jałowcowe, morwowe czy wiśniowe. Tradycyjny balsamico dojrzewa długo: często mówi się o około 12 latach, a szlachetniejsze wersje potrafią leżakować jeszcze dłużej.

Jeśli chcesz rozróżnić produkt "z tradycją" od zwykłego octu stylizowanego na balsamiczny, patrz na oznaczenia pochodzenia. Najbardziej klasyczna forma to ta z Modeny, produkowana według tradycyjnych zasad.

To nie jest tylko kwaśny dodatek. Ocet balsamiczny działa jak przyprawa, która łączy słodycz i kwasowość, więc potrafi podkręcić smak bez dosypywania cukru i bez zalewania potrawy sosem.

Świetnie pasuje do:

• sałatek jako dressing (zwłaszcza z oliwą),
• pomidorów i nabiału typu mozzarella (klasyka),
• serów dojrzewających jak parmezan czy grana padano,
• owoców morza i pieczonych warzyw,
• pieczonych gruszek, jabłek, a nawet lodów i truskawek, kiedy chcesz kontrastu słodko-kwaśnego.

Właściwości, o których najczęściej się mówi, wynikają głównie z obecności kwasów (w tym kwasu octowego) oraz związków roślinnych, które nadają mu charakter. Wymienia się:

• wspieranie trawienia (kwaśny dodatek może pobudzać wydzielanie soków trawiennych i "uruchamiać" apetyt),
• możliwe łagodniejsze skoki glukozy po posiłku, jeśli ocet jest elementem jedzenia, a nie dodatkiem do pustego żołądka,
• działanie antyoksydacyjne (flawonoidy i inne związki roślinne),
• właściwości antyseptyczne i antybakteryjne, przez co bywał wykorzystywany w medycynie ludowej.

A ten "naparstek przed obiadem"? Chodzi o małą ilość przed lub po posiłku "dla trawienia". Tylko tu trzeba mieć zdrowy rozsądek: jeśli chcesz testować, to w naprawdę małej ilości i najlepiej jako element jedzenia (np. w dressingu), a nie jako rytuał na pusty żołądek.

Jeśli masz nadwrażliwość żołądka, refluks, wrzody albo inne choroby przewodu pokarmowego, ocet balsamiczny (jak każdy kwaśny produkt) może podrażniać i nasilać objawy. W takiej sytuacji picie go "przed obiadem" to proszenie się o pieczenie, ból albo cofkę. Lepiej wtedy używać minimalnych ilości w potrawach albo odpuścić całkiem, zamiast walczyć z żołądkiem na ambicję.