Omijamy te grzyby w lesie. Nie mamy świadomości, że są jadalne i aż tak smaczne

Podstawową zasadą na grzybobraniu jest oczywiście kierowanie się własną wiedzą i zabieranie do domu tylko tych okazów, których jesteś w 100 proc. pewny. Dla amatorów polecamy zbieranie grzybów przez wykręcanie, co pozwala ocenić wszystkie charakterystyczne cechy. Jak podpowiedziała nam certyfikowana znawczyni i klasyfikatorka grzybów, Agnieszka Bogajewicz-Lamcha, przy wszelkich wątpliwościach można zgłosić się także do ekspertów jak ona lub do najbliższego punktu sanitarno-epidemiologicznego, aby mieć pewność, że zebraliśmy i chcemy zjeść grzyby jadalne.

Grzyb zwany także świerkowym, ponieważ rośnie przede wszystkim w lasach iglastych, na piaszczystych glebach. Ma charakterystyczny, szarobrązowy kapelusz pokryty koncentrycznie ułożonymi łuskami.

Sarniak ma mięsistą konsystencję i intensywny, grzybowy smak. Świetnie nadaje się do smażenia, a także jako składnik sosów do mięsa, zwłaszcza dziczyzny. Można go suszyć, dzięki czemu jego smak staje się jeszcze bardziej wyrazisty. Pasuje do potraw z makaronem i kaszą.

Niewielki grzyb, którego kapelusz początkowo jest jajowaty, białawożółty, pokryty jedwabistą skórką z drobnymi łuseczkami (sprawia wrażenie oszronionego), później się rozpłaszcza, w starszym wieku często staje się postrzępiony.P łachetka ma przyjemny, delikatny smak. Doskonale sprawdza się w zupach grzybowych i sosach. Można ją także smażyć i podawać z ziemniakami lub używać jako dodatek do pierogów.

Jego stożkowaty lub jajowaty kapelusz, zazwyczaj beżowo-brązowy, wyróżnia się niezwykłą ażurową powierzchnią, przypominającą trochę plaster miodu. Smardz jest wielkim przysmakiem w kuchni francuskiej, w Polsce stał się zapomniany. Inna sprawa, że w naszym kraju jest gatunkiem chronionym. Możemy zbierać co najwyżej grzyby, które wyrosły np. w naszym ogródku czy sadzie, a zdarza się to często, ponieważ lubią one sąsiedztwo drzew owocowych. Jeśli mamy ochotę na świeże smardze warto wybrać się do Czech lub na Słowację, gdzie nie są one objęte ochroną i występują w dużej ilości. Smardze mają delikatny smak i niepowtarzalny orzechowo-korzenny aromat. Świetnie sprawdzają się w risotto, jajecznicy, śmietanowym sosie czy zupie grzybowej.

Jego kapelusz ma charakterystyczny kształt trąbki. Lejkowiec rośnie w kępach i może trochę zniechęcać kolorem, ponieważ jest prawie czarny. Uwielbia lasy liściaste, najczęściej pojawia się w sąsiedztwie buków i dębów. Ten niezwykły grzyb ma delikatny smak, który przypomina popularną kurkę. Doskonale sprawdza się jako składnik farszu do pierogów czy krokietów. Warto go usmażyć na maśle i podać jako dodatek do obiadu.

Grzyb o charakterystycznym, brązowofioletowym kapeluszu, przypominającym… małżowinę uszną, wyrastający na starych, obumierających krzewach i drzewach liściastych, najczęściej bzie czarnym (stąd jego nazwa). W czasie wilgotnej pogody staje się galaretowaty, a gdy jest sucho wysycha i twardnieje. Rośnie w lasach i zaroślach niemal przez cały rok, zbierać go można nawet zimą. Uszak jest bardzo ceniony w kuchni chińskiej. Choć nie ma bardzo wyrazistego smaku, świetnie sprawdza się jako dodatek do różnorodnych potraw dzięki chrupiącej teksturze i zdolności wchłaniania aromatów. Nadaje się do zup, sałatek czy pierogów.

Jego dość duży zwykle kapelusz przypomina muszlę ostrygi. Spotkamy go na martwym drewnie gatunków liściastych, takich jak np. grab, dąb, buk lub wierzba. Pojawia się późną jesienią i rośnie aż do zimy. Boczniaka można smażyć, dusić i gotować. Jest ceniony przez wegetarian jako smaczny zamiennik mięsa, świetnie sprawdza się np. w roli… schabowego (grzyby wystarczy lekko posolić, obtoczyć w jajku i bułce tartej, a następnie usmażyć). Znakomicie smakuje w cieście piwnym, zaserwowany z sosem tatarskim. Po pokrojeniu kapeluszy boczniaków w cienkie paseczki, lekkim ich obgotowaniu, a następnie dorzuceniu do bulionu warzywnego i przyprawieniu majerankiem otrzymamy potrawę przypominającą popularne w naszym kraju flaczki.