Prawie nikt nie zbiera tych pysznych grzybów. Ja robię z nich obłędne danie
Purchawka chropowata to jeden z tych dzikich grzybów, które zaskakują nie tylko wyglądem, ale i smakiem. Choć często pomijana przez grzybiarzy, młoda purchawka jest w pełni jadalna i doskonale sprawdza się w kuchni. Ja robię z niej obłędne kotlety.
Z purchawki chropowatej zrobisz pyszne kotlety
Wśród dziko rosnących grzybów występujących w polskich lasach, purchawka chropowata (łac. Lycoperdon perlatum) to prawdziwy, choć mało znany przysmak. Jej charakterystyczny kształt – przypominający małą gruszkę lub woreczek z kolczastą skórką – sprawia, że łatwo ją rozpoznać, a jeszcze łatwiej... przeoczyć. Warto jednak wiedzieć, że młode okazy tego grzyba są nie tylko jadalne, ale i wyjątkowo smaczne, a ich delikatna, lekko orzechowa nuta doskonale komponuje się z różnymi daniami.
Dalsza część artykułu pod materiałem wideo
Chrupiący burger z kurczaka jak Zinger. Zrób go w domu w 30 minut
Jak rozpoznać purchawkę chropowatą?
Purchawka chropowata jest dość pospolita w polskich lasach liściastych i mieszanych – rośnie od czerwca do października. Ma kulisty lub gruszkowaty owocnik, który pokryty jest drobnymi kolcami i brodawkami, nadającymi jej charakterystyczny, "chropowaty" wygląd. Po ich odpadnięciu zostają drobne punkciki – znak rozpoznawczy tego gatunku. Najważniejsza zasada: do jedzenia nadają się tylko młode, białe w środku egzemplarze – stare, brunatne purchawki wypełnione zarodnikowym pyłem są niejadalne i mogą zaszkodzić.
Właściwości i wartości odżywcze purchawki chropowatej
Mimo że purchawki nie należą do grzybów bogatych w białko czy mikroelementy, ich największym atutem jest niskokaloryczność i lekkość. Są łatwostrawne (o ile są młode i dobrze przyrządzone), a także zawierają pewne ilości błonnika i przeciwutleniaczy. Co ciekawe, w tradycyjnej medycynie ludowej wykorzystywano je nawet jako środek tamujący krwawienie – suchy proszek ze starych purchawek służył jako "naturalny opatrunek".
Zastosowanie w kuchni – prostota i smak
Purchawka chropowata ma bardzo delikatny, subtelny smak – lekko grzybowy, czasem z orzechową nutą. Świetnie nadaje się do smażenia w panierce (jak mini-kotlety), duszenia z cebulą, podawania z makaronem, jajkiem czy w jajecznicy. Można je też pokroić w plasterki i krótko podsmażyć z masłem i czosnkiem – wystarczy sól, pieprz i odrobina świeżych ziół, by stworzyć aromatyczne danie z leśnym charakterem. Niektórzy dodają purchawki do zup lub risotto jako ciekawy akcent.
Purchawki panierowane jak kotlety
Purchawka chropowata to grzyb, który często jest omijany przez grzybiarzy, mimo że jest całkowicie jadalny i ma delikatny, przyjemny smak. Ten prosty przepis pokazuje, że z purchawki można przygotować smaczną i chrupiącą przekąskę, która świetnie sprawdza się jako alternatywa dla klasycznych kotletów.
Składniki:
- 500 g młodej purchawki chropowatej,
- 1 jajko,
- bułka tarta,
- mąka pszenna,
- sól i pieprz do smaku,
- olej do smażenia,
- opcjonalnie: czosnek granulowany, papryka słodka.
Sposób przygotowania:
- Oczyść grzyby z ziemi i ściółki, odetnij końcówki trzonów i przetnij każdą purchawkę na pół – miąższ musi być biały i jednolity, inaczej grzyb się nie nadaje.
- Roztrzep jajko z solą i pieprzem, a jeśli chcesz, dodaj przyprawy takie jak czosnek granulowany czy papryka.
- Każdy grzyb obtocz kolejno w mące, jajku i bułce tartej.
- Na patelni rozgrzej olej i smaż purchawki z obu stron na złoty kolor, po około 2–3 minuty z każdej strony.
- Po usmażeniu odsącz je na papierowym ręczniku.
- Podawaj z ulubionymi dodatkami – świetnie smakują z kiszonym ogórkiem, pieczywem albo sosem czosnkowym.
Na co uważać przy purchawce chropowatej?
Jak w przypadku wszystkich grzybów dziko rosnących, najważniejsze jest bezpieczeństwo. Purchawkę chropowatą łatwo pomylić z innymi rodzajami purchawek, a także z trującą w późnym stadium (brunatną w środku) purchawką olbrzymią. Dlatego zawsze warto zbierać tylko te egzemplarze, co do których mamy absolutną pewność – najlepiej z przewodnikiem grzybiarza w ręku lub po konsultacji z doświadczoną osobą. Zbieraj tylko młode, białe w środku purchawki – stare, rozpylające zarodniki są niejadalne i mogą wywołać dolegliwości żołądkowe.
