kuchnia prl (strona 2 z 11)

Homar po polsku brzmi jak danie z owocami morza, luksusowe i wyrafinowane. Tymczasem w klasycznej wersji tej sałatki z czasów PRL‑u homar nigdy nie pojawia się na talerzu. To raczej nostalgiczna gra słów — nazwa przywołuje luksus bycia na stole, podczas gdy w rzeczywistości chodzi o coś prostego, domowego i bardzo smacznego. Taką wersję sałatki opisuje na swoim blogu "Królestwo Garów" Joanna Krzewińska.

Pizza jak z PRL-u to powrót do smaków dawnych lat, które wciąż budzą nostalgię wielu Polaków. Oparta na grubym cieście z mnogością dodatków, niezmiennie cieszy się popularnością. Podana obowiązkowo z ketchupem. W mojej wersji nieco zaszalałam z mięsnymi akcentami.

Zupą ogonową zajadali się nasi rodzice i dziadkowie, a w PRL-u była podawana nawet na uroczystych obiadach. Treściwa, rozgrzewająca i pełna kolagenu potrawa o szaro-burym odcieniu dziś budzi skrajne emocje. Wszyscy znają przepis na gulaszową, a mało kto wie, jak zrobić ogonówkę. Sprawdź, czy taką jadło się w twoim domu.

Te niepozorne ciasteczka były symbolem domowych świąt, cierpliwości i zapachu masła unoszącego się w kuchni od samego rana.

Przed obróbką nie wygląda estetycznie, ale po przesmażeniu z masłem i cebulką kontrowersyjne mięso zaczyna przypominać inne smarowidła do chleba. Delikatna i kremowa konsystencja znajduje amatorów na całym świecie.

Za młodości naszych rodziców gościły na stołach częściej niż kotlety i pieczenie. Dziś niektórzy patrzą na nie z obrzydzeniem, a inni serwują w restauracjach jako kulinarny powrót do korzeni. Mięso ma wyjątkowo delikatną strukturę i świetnie chłonie smak przypraw. Potrafi zaskoczyć nawet tych, którzy nie przepadają za tradycyjną kuchnią.

Wiele osób nawet rosół wstawia na szybko. Kiedyś bulion gotował się przez cały dzień, a do środka nie wrzucano jedynie porcji kurczaka. Dzisiaj zupa wraca do łask jako bulion kolagenowy. Po niej możesz przejść całe Tatry bez bólu w kolanach.

Asortyment polskich zup jest naprawdę bogaty. Warto wykorzystać bogactwo przepisów i wrócić do smaków, które niektórym kojarzą się z minioną epoką.

W PRL-u owoce egzotyczne pojawiały się tylko kilka razy w roku – w okolicy 1 maja i Bożego Narodzenia. Smak soczystych pomarańczy, bananów czy ananasów z puszki był więc smakiem luksusu. Zwłaszcza te ostatnie podawano w różnych zaskakujących kombinacjach, a w niektórych domach nadal są serwowane w taki sposób.

Niektórzy uwielbiali, a inni nie mogli na nią patrzeć. Surowe mięso wieprzowe w formie smarowidła na kanapki to jeden z symboli kulinarnych PRL-u. Dzisiaj trzeba się naszukać, aby kupić takie w Polsce. Za to w Niemczech dostaniesz w każdym sklepie w różnych wariantach smakowych.

Rumsztyk, przez lata kojarzony z kuchnią barową i niedzielnymi obiadami w czasach PRL-u, dziś wraca na salony – choć w zupełnie nowej, zaskakującej formie. W restauracji Spokojna2 w Lublinie to danie zyskało drugie życie. Na talerzu – rumsztyk wołowy ze ślimakami w sosie pieprzowym, podany z purée ziemniaczanym z palonym masłem i parmezanem. Cena – 79 zł, a wrażenia? Absolutnie bezcenne.

Zachwycamy się włoską carbonarą, a zapominamy o naszym polskim przepisie na makaron z mięsnymi kąskami. W PRL-u często gościł na stołach w różnych wersjach, ale kiedy nie trzeba było pościć, podawano z dwoma konkretnymi składnikami.

Dzisiaj są podawane jako ciekawostka w barach mlecznych i niektórych restauracjach. Czasem ktoś ugotuje w domu, aby przypomnieć dawne smaki, ale raczej nie są pierwszym wyborem na obiad. Tymczasem dobrze przygotowane ozorki wychodzą miękkie i delikatne.

To ten deser, który przywołuje wspomnienia szybciej niż cokolwiek innego. Blok czekoladowy znają niemal wszyscy. Jest gęsty, słodki, intensywnie kakaowy i pełen chrupiących dodatków, a do jego przygotowania nie trzeba piekarnika ani skomplikowanych składników. Wystarczy miska, kilka prostych ruchów i chwila chłodzenia, by powstało coś pomiędzy ciastkiem a domową czekoladą. Smakuje znajomo, domowo i tak dobrze, że trudno zakończyć na jednym kawałku.

Chałwa to słodki przysmak, który wielu z nas kojarzy z dzieciństwem. Nie tylko smakuje wyjątkowo, ale też kryje w sobie składniki odżywcze i antyoksydanty, które mogą spowolnić proces starzenia i wspierać zdrowie.

Nasze mamy i babcie na potrawę z tej części mięsa mówiły gulasz z dudków. Dzisiaj wiele osób nie ma pojęcia, co to oznacza. W czasach PRL-u nazwa dania również miała cel maskujący – dudki nikogo nie zniechęcały do obiadu, chociaż wtajemniczeni wiedzieli i zajadali. Obecnie w wielu Polakach takie danie wywołałoby torsje.

PRL mocno wpłynął na obecne zwyczaje Polaków – w końcu nie jest to średniowiecze, tylko kuchnia naszych rodziców i dziadków. Jednak prawda jest taka, że w czasach niedoboru trzeba było sobie radzić inaczej. O tym, co było smaczne, czasem przypadkowo, a co szczęśliwie minęło, chociaż nadal dla wielu osób jest koszmarem z przedszkola, rozmawiam z historykiem i dziennikarzem, Łukaszem Modelskim.

Kiedyś symbol biedy i sprytu, dziś sposób na zrobienie śniadania, które wygląda jak z hotelu. Chleb w jajku w wersji na bogato pokazuje, że z prostych składników można stworzyć coś, co smakuje jak danie z restauracji. Wystarczy odrobina fantazji, kilka dodatków i klasyk PRL-u nabiera zupełnie nowego charakteru.

W PRL-u flaczki często gościły na stole i były podawane nawet na specjalne okazje. Ich intensywny aromat ogładzano poprzez dodatek majeranku czy koncentratu pomidorowego. Jednak jest również inny sposób na flaczki – z tym proszkiem idealnie wpisują się w jesienny klimat.

W czasach PRL-u surówek było naprawdę sporo. Część z nich do dziś gości na polskich stołach, inne dodatki do obiadu odeszły w zapomnienie — podobnie jak ta marchewka, która najwyższy czas, by powróciła na talerze.

Przygotowanie obiadu w czasach PRL-u wymagało sporo zachodu – zwłaszcza gdy sklepowe półki świeciły pustkami. W latach 80., kiedy kryzys dał się Polakom najbardziej we znaki, Polki dokonywały cudów, żeby coś pożywnego ugotować na obiad. Wiele z tych obiadowych dań przeszły już do lamusa. Przypomnijmy niektóre z nich.

Salceson przez wiele lat (zwłaszcza w PRL-u) był uważany za gorszy gatunek wędliny. Był tani, dość powszechny, ale daleko mu było do schabu, baleronu czy nawet konserwowej szynki z kolorowej puszki, która pojawiała się na polskich stołach głównie od święta. Dzisiaj salceson wrócił do łask, a Polacy coraz chętniej po niego sięgają.

W PRL-u wielu rzeczy nie było, ale w każdym domu zazwyczaj był twaróg i często udawało się dostać wędzoną rybę. A jak nie było wędzonej, to były szprotki z puszki. Taką pastę robiło się raz-dwa i była doskonała do chleba. Ewa Wachowicz podmieniła szprotki.

Klasyka kuchni PRL przejdzie dziś małą metamorfozę. Do zapiekanych w jajku kanapek dodaj ekspresowy farsz z ulubionych dodatków. My postawiliśmy na klasykę: szynkę, ser i pieczarki. Jajogrzanki w nowej wersji skradły nasze serca od pierwszego kęsa. Z tobą będzie tak samo. Lista składników czeka poniżej. Natomiast instrukcję krok po kroku znajdziesz w naszym wideo.

Serca z kurczaka w sosie były niegdyś hitem w polskich domach, dziś wielu patrzy na nie z lekkim obrzydzeniem. Ale warto dać im szansę – to danie pełne smaku, prostoty i nostalgii, które może zaskoczyć.