kuchnia prl (strona 3 z 12)

Podczas gdy w Polsce zimne nóżki powoli odchodzą w zapomnienie, u naszych południowych sąsiadów huspenina nadal jest na topie. Wiele osób ze starszego pokolenia nie będzie zdziwionych składnikami na przekąskę, ale młodzi mogą być zniesmaczeni.

Francuzi mają crème pâtissière, a my mamy kogel-mogel, który jest o wiele łatwiejszy do przygotowania. Składniki znajdują się w każdej kuchni, a z ich połączeniem poradzi sobie nawet dziecko. Jeden dodatek z kuchennej szafki świetnie podkręci smak deseru.

Najbardziej kultowe smarowidło PRL-u przygotujesz z trzech składników i odrobiny soli oraz pieprzu. Idealne do świeżego pieczywa i smacznego rozpoczęcia dnia.

Czy dieta z czasów braków na półkach mogła być lepsza od współczesnej? Znany dietetyk nie ma złudzeń: najzdrowsze dania PRL to skarbnica witamin, którą dziś niesłusznie pomijamy.

Dziś lady sklepowe uginają się pod ciężarem wędlin, szynek i mięsnych specjałów z całego świata, ale przed laty wybór był zdecydowanie mniejszy. Na stołach pojawiał się często salceson, który obecnie nie każdemu przypadnie do gustu.

Nazwa zupy rumfordzkiej dziś budzi zdziwienie, ale przepis nadal funkcjonuje – i to nie tylko w więzieniach czy placówkach pomocy społecznej, jak to miało miejsce w XIX wieku. Gęsta zupa z kaszą, strączkami i mięsną wkładką często pojawia się w zimowym menu, nawet w restauracjach.

Dziś półki uginają się pod ciężarem różnych jogurtów, serków i mlecznych napojów do picia. W PRL świeciły głównie pustki, a o skyrach czy kefirach z egzotycznymi dodatkami nikt nawet nie słyszał. Sięgano za to po inny napój, który nie tylko świetnie gasił pragnienie, ale przede wszystkim świetnie wpływał na zdrowie.

Ciastka posypane cukrem zna każdy, kto wychował się w PRL-u, bo w wielu domach miska na stole była stale uzupełniana. Powstawały z podstawowych składników, do których w tych czasach należał również twaróg wiejski. Wystarczyło zagnieść 3 składniki i wyciąć ciastka.

Pito go wtedy, gdy prawdziwa kawa była luksusem. W Polsce do dziś kojarzy się z domowym ciepłem i spokojem rozmów przy stole. To napój, który nie pobudza, lecz daje poczucie bliskości i znajomego smaku.

Każdy smakosz wie, że pod mało apetyczną, grubą skórą kryje się delikatne i soczyste mięso. Pieczona golonka jest sztandarową potrawą Bawarii, ale my też wiemy, jak dobrze ją przygotować.

Twarde mięso o wyczuwalnym ciężkim posmaku może zniechęcić do tej potrawy na lata. Potem trzeba się nieźle nagimnastykować, aby odczarować wątróbkę. Nie funduj traumy swoim dzieciom i przed smażeniem zamarynuj ją w aksamitnym płynie.

Wiele osób nie zdaje sobie sprawy, że niektóre z dań uznanych za tradycyjne pojawiły się dopiero w okresie PRL. Robert Makłowicz przybliżył historię jednego z takich specjałów.

W czasach PRL-u gościł na stołach regularnie, chociaż wymagał od gospodyń cierpliwości podczas przygotowania. Dziś znaleźć go można w wyspecjalizowanych w mięsie restauracjach. Warto jednak zaprosić go ponownie do domowej kuchni.

Choć współczesny street food oferuje nam burgery premium i azjatyckie specjały, nic nie przebije klasyki – chrupiącej, długiej bagietki z aromatycznymi pieczarkami i ciągnącym się serem. Jednak zrobienie idealnej zapiekanki w domu to sztuka, która wymaga znajomości kilku trików. Zbyt miękka bułka czy wodniste pieczarki to najczęstsze błędy, których łatwo uniknąć, by cieszyć się smakiem jak z najlepszej przyczepy gastronomicznej z lat 90.

Kiedyś ratowały domowy obiad, dziś wracają jako prosty i zaskakująco dobry klasyk. Te kotlety pamięta każdy, kto jadł w barze mlecznym albo szkolnej stołówce. Ja postanowiłam je jednak nieco podrasować i dorzuciłam do masy czerwone warzywo.

Można było ją przygotować na bazie wczorajszego rosołu lub od podstaw – z kilku prostych warzyw zalanych wodą. Nazywano ją małpim rosołem lub zupą nylonową ze względu na szklisty kożuch, który zastygał na jej powierzchni.

Nasze mamy i babcie po prostu brały, co było w sklepie i nie wybrzydzały. A dzięki znakomitym umiejętnościom kulinarnym potrafiły nawet najmniej apetyczne kąski przygotować w taki sposób, że każdy jadł obiad ze smakiem. Dzisiaj elementy z "piątej ćwiartki" powracają do łask, bo doskonale wpisują się w założenia kuchni zero waste. Byłam pod wrażeniem, jak smaczny jest gulasz z dudków.

W PRL, zwłaszcza zimą, w wielu polskich domach na kuchni pojawiał się wielki gar z rozgrzewającą kwaśnicą albo po prostu zupą z kiszonej kapusty. Różnie się na nią mówiło i być może każda gospodyni miała swój przepis – z dodatkiem włoszczyzny, czosnku, cebuli albo tylko z dużą ilością mięsa, kapustą i ziemniakami.

Szukasz alternatywy dla zimnych wędlin z lodówki w mroźne dni? Zapytaj rodziców lub dziadków o smażony przysmak z PRL-u. Dwa składniki i kilka przypraw, a kanapeczki przyjemnie rozgrzewają i ładują baterię na długo.

Przed laty częściej pojawiały się na stołach, dziś kojarzą się raczej z jedzeniem drugiej kategorii i odpadkiem. Warto jednak dać im szansę, bo odpowiednio przygotowane oczarują smakiem i właściwościami.

Miękkie w środku, lekko ciągnące i nieprzyzwoicie słodkie. Krówki to jeden z tych smaków, które momentalnie cofają do dzieciństwa. Dobra wiadomość jest taka, że dziś nie trzeba polować na idealną partię w sklepie. Da się je zrobić w domu szybko, prosto i z zaledwie czterech składników.

Dla jednych symbol dzieciństwa, dla innych kulinarna wpadka minionej epoki. Mortadela w PRL-u była absolutnym klasykiem, dziś często traktowana jest z przymrużeniem oka. Tymczasem we Włoszech jej oryginalna wersja uchodzi za delikates, który kroi się niemal z nabożnym szacunkiem. Skąd ta przepaść?

Gdy mowa o deserach z dawnych lat, najczęściej wracają te same nazwy. Krem sułtański, kogel-mogel, budyń z sokiem. Tymczasem istniał deser, który przez dekady uchodził za synonim elegancji i kawiarni z prawdziwego zdarzenia, a dziś niemal zniknął z domowych kuchni. Lekki, owocowy i efektowny, idealnie wpisywał się w smak minionych epok.

Homar po polsku brzmi jak danie z owocami morza, luksusowe i wyrafinowane. Tymczasem w klasycznej wersji tej sałatki z czasów PRL‑u homar nigdy nie pojawia się na talerzu. To raczej nostalgiczna gra słów — nazwa przywołuje luksus bycia na stole, podczas gdy w rzeczywistości chodzi o coś prostego, domowego i bardzo smacznego. Taką wersję sałatki opisuje na swoim blogu "Królestwo Garów" Joanna Krzewińska.

Pizza jak z PRL-u to powrót do smaków dawnych lat, które wciąż budzą nostalgię wielu Polaków. Oparta na grubym cieście z mnogością dodatków, niezmiennie cieszy się popularnością. Podana obowiązkowo z ketchupem. W mojej wersji nieco zaszalałam z mięsnymi akcentami.