W PRL-u był rarytasem. Dziś wielu ma dreszcze na samą myśl, chociaż wzmacnia stawy

W czasach PRL-u ozory wołowe były bardzo popularne. Często przygotowywano je na obiad i podawano w sosie, natomiast te w galarecie uchodziły za elegancką przystawkę. Dziś, choć wielu seniorów wspomina je z nostalgią, rzadko sięgamy po te podroby. A szkoda, bo są delikatne, smaczne i mają sporo wartości odżywczych. W 100 gramach tego mięsa znajduje się około 280 kcal, 19 g białka oraz 22 g tłuszczu.

Ozór wołowy to przede wszystkim dobre źródło białka, które jest jednym z najważniejszych składników odżywczych - niezbędne do budowy mięśni i regeneracji organizmu. Te podroby zawierają sporo kolagenu. Dzięki temu mają dobry wpływ na kondycję stawów i jędrność skóry.

Mają też żelazo, które jest bardzo pożądane w diecie kobiet dojrzałych, a także dla osób z anemią. Ważnym składnikiem ozorów są również witaminy z grupy B. Wspierają one układ nerwowy, poprawiają koncentrację, pomagają radzić sobie ze stresem.

Ozory wołowe to delikatne i soczyste mięso, dlatego bardzo szybko chłoną przyprawy i marynaty. Można je przygotowywać na wiele różnych sposobów. Nadają się do gotowania, duszenia lub pieczenia.

W czasach PRL-u często serwowano je w galarecie lub z sosami, takimi jak chrzanowy czy musztardowy. Ich przygotowanie wymaga cierpliwości, bo gotowanie zajmuje kilka godzin, a wcześniej trzeba je dokładnie oczyścić. Jednak warto choć raz spróbować tego przysmaku. Najprostszy sposób? Ugotowany ozór wystarczy cienko pokroić. W takiej formie nadaje się do kanapek.