Weź cukinię, mąkę i jajka. W godzinę przygotujesz chleb, który jest hitem w Ameryce

Cukinia to warzywo o dość krótkiej historii, sięgającej prawdopodobnie 18. stulecia, gdy we Włoszech wyselekcjonowano tę odmianę dyni zwyczajnej. Jej nazwa pochodzi zresztą od włoskiego określenia "zucchina", czyli po prostu "mała dynia".

Niedługo później trafiła do Stanów Zjednoczonych, wraz z licznie przybywającymi imigrantami z Italii. Za oceanem szybko odniosła sukces, czego dowód znajdziemy choćby w pierwszej amerykańskiej książce kucharskiej, czyli "American cookbook" Amelii Simmons z 1796 roku. Wśród zamieszczonych tam przepisów znalazła się także receptura prostego wypieku z dodatkiem cukinii.

Jednak największą popularność specjał zdobył na początku XX wieku. Amerykańskie gospodynie chętnie przygotowywały prosty chleb z cukinii, nie tylko smaczny, ale też uniwersalny – można go było podawać na śniadanie, lunch czy kolację. Także dzisiaj na pewno docenimy jego walory.

Po cukinię warto sięgać jak najczęściej, gdyż jest warzywem smacznym i bardzo zdrowym. Dostarcza niewiele kalorii (zaledwie 15 kcal w 100 g), za to kryje potężną dawkę cennych składników odżywczych. Jest bogatym źródłem witaminy C, wzmacniającej system odpornościowy i chroniącej organizm przed szkodliwym działaniem wolnych rodników, odpowiedzialnych m.in. za przyspieszanie procesów starzenia i rozwój wielu poważnych chorób, w tym nowotworów. Cukinia dostarcza dużo witamin z grupy B, zwłaszcza: tiaminy (B1), niezbędnej do prawidłowego funkcjonowania układu nerwowego, mięśni i serca, a także zapewniającej dobre samopoczucie.

W tym warzywie nie brakuje też minerałów, zwłaszcza potasu (reguluje ciśnienie krwi, napięcie mięśniowe, pracę nerek i rytm serca, dotlenia mózg, poprawia koncentrację oraz procesy myślowe) oraz magnezu, który znacząco wpływa na pracę układu odpornościowego, nerwowego, mięśniowego czy krwionośnego.

Wartościowym składnikiem cukinii są karotenoidy, szczególnie beta-karoten, odgrywające istotną rolę w utrzymaniu sprawności procesów widzenia, chroniące przed kurzą ślepotą (zaburzeniami widzenia w ciemności), zaćmą, zwyrodnieniem plamki żółtej (powszechne schorzenie które, utrudnia wykonywanie codziennych czynności: czytania, pisania, rozpoznawania twarzy czy znaków drogowych) oraz filtrujące szkodliwe dla wzroku "światło niebieskie". Karotenoidy pomagają zapobiegać chorobom układu krążenia, nowotworom płuc i sprzyjają prawidłowemu rozwojowi płodu.

Cukinia wspiera procesy odkwaszania organizmu i utrzymania równowagi kwasowo-zasadowej. W odróżnieniu od wielu innych warzyw nie kumuluje szkodliwych metali ciężkich czy azotanów. Charakteryzuje się też niskim indeksem glikemicznym (15), dlatego jest zalecana osobom zmagającym się z insulinoopornością oraz chorującym na cukrzycę.

Zaczynamy od wymieszania mąki pszennej (1,5 szklanki), proszku do pieczenia (łyżeczka), sody oczyszczonej (pół łyżeczki), soli (pół łyżeczki), mielonego cynamonu (1,5 łyżeczki) i gałki muszkatołowej (duża szczypta).

W innej misce łączymy olej roślinny, np. rzepakowy lub kokosowy (pół szklanki) z cukrem trzcinowym (pół szklanki), cukrem pudrem (pół szklanki), jajkami w temperaturze pokojowej (2), niesłodzonym musem jabłkowym (1/4 szklanki) i ekstraktem waniliowym (2 łyżeczki). Gdy składniki się połączą, dodajemy startą na grubych oczkach cukinię (1,5 szklanki).

Masę dodajemy do mąki, dokładnie mieszamy. Ciasto możemy też wzbogacić rodzynkami, suszoną żurawiną albo posiekanymi orzechami włoskimi. Przekładamy je do foremki wyłożonej papierem do pieczenia. Pieczemy 60-70 minut w temperaturze 180 stopni, sprawdzając patyczkiem, czy jest już suche.

Chleb studzimy przez godzinę, a następnie kroimy na kromki i podajemy. Świetnie smakuje z masłem, dżemem czy miodem.