To zapomniany polski skarb, z którego zrobisz fantastyczną konfiturę. Często nazywany rosyjskim ananasem

Nazywany również rosyjskim ananasem lub złotem Syberii, jest rośliną należącą do rodziny oliwnikowatych i rośnie w postaci krzewu. Niekiedy może osiągnąć rozmiar niewielkich drzew na 5-8 metrów wysokości. Naturalnie można go spotkać na obszarach Syberii, w Azji Środkowej, na Kaukazie, w Chinach, Mongolii, a także w Europie Środkowej.

Rokitnik wyróżnia się licznymi właściwościami zdrowotnymi, smakowymi oraz kosmetycznymi. Najbardziej cennym surowcem, który pozyskuje się z tej rośliny, są jego owoce o pomarańczowej barwie. To właśnie w nich skumulowane są najwartościowsze substancje. Często wykorzystuje się również nasiona, na bazie których produkowany jest olej. Rzadziej używa się liści.

Nic dziwnego, że rokitnik uważany jest za superfood. To bogactwo wielu cennych substancji, witamin i składników mineralnych. Wyróżnia się przede wszystkim dużą ilością witaminy C. Na podkreślenie zasługuje fakt, że przeciętnie zawiera 900 miligramoprocent kwasu askorbinowego, co stanowi więcej, niż posiada znaczna część roślin jagodowych i sadowniczych.

Szczególnie bogate w witaminę C są młode owoce; im są dojrzalsze, tym to nasycenie maleje. Na tę zależność wpływa również miejsce, w jakim występuje. Odmiany pochodzące z nadmorskich bałtyckich wydm mają w sobie jedynie 120-315 mg proc. witaminy C. Z kolei chińskie rośliny mogą zawierać nawet 2500 mg proc.

Oprócz kwasu askorbinowego rokitnik skrywa w sobie również szereg innych, cennych witamin — E, A, K, D, P, B1, B6, B9, B12. To także doskonałe źródło minerałów, tj. żelaza, potasu, wapnia, magnezu, cynku, sodu, manganu, boru oraz kwasów fenolowych i organicznych, katechin, flawonoidów, garbników i fosfolipidów.

Ze względu na cenne wartości odżywcze i bogactwo witamin, rokitnik polecany jest w okresie jesienno-zimowym dla wzmocnienia odporności. Pomoże w zwalczaniu infekcji, bakterii i wirusów. Solidna dawka witaminy C wesprze również organizm przy różnych dolegliwościach związanych z niedoborem tej witaminy, np. w przypadku braku apetytu, problemów z gojeniem się ran, bólu mięśni i stawów.

Substancje obecne w rokitniku mają działanie antyoksydacyjne, dzięki czemu skutecznie zwalczają wolne rodniki. Przekłada się to na spowolnienie procesu starzenia się organizmu, a także zmniejszenie ryzyka zachorowania na raka. Rokitnik zwyczajny pozytywnie wpłynie również na pracę mózgu i układu nerwowego.

Warto podkreślić wpływ rokitnika na proces odchudzania. Odchudzające działanie zawdzięcza obecności błonnika, który pęcznieje w żołądku, dając uczucie sytości. Szybciej się dzięki niemu najadamy i dłużej jesteśmy syci. Błonnik reguluje metabolizm, a utrzymanie wagi wspierają takie pierwiastki, jak magnez, potas, żelazo i kwasy omega-7.

Obecność witaminy C i E w tak dużych dawkach, plus sterole roślinne, mają korzystny wpływ na obniżenie poziomu "złego" cholesterolu LDL. Spożywanie tego owocu jest polecane pacjentom, którzy zmagają się z nadciśnieniem tętniczym.

Olej z rokitnika doskonale sprawdza się w przemyśle kosmetycznym. Wspiera regenerację skóry, gojenie się ran, leczenie blizn, a także zmniejsza widoczność przebarwień. Kwas omega 7 odmładza, więc często jest składnikiem kremów do twarzy i innych kosmetyków.

Owoce rokitnika są niewielkie, mają intensywnie pomarańczowy kolor. Chociaż pięknie się prezentują, nie zachwycają smakiem. Są kwaśne, z wyczuwalnym, lekko ananasowym aromatem (stąd często stosowana nazwa rosyjski ananas). Jeśli jednak przygotowuje się go w odpowiedni sposób, można wykorzystać w kuchni na wiele sposobów. Idealnie nadaje się do przygotowania soków, naparów, dżemów, konfitur czy nalewek. Sok dodaje się np. do herbaty, co wzbogaca jej smak i właściwości zdrowotne.

Podczas przyrządzania przetworów rokitnik nie traci pierwotnych właściwości. Można go zatem z powodzeniem gotować, suszyć czy prażyć, nie martwiąc się o "wyparowanie" drogocennych składników.

Szeroko stosowany w kuchni jest również olej z rokitnika. Jego wyciąg rekomendowany jest w łagodzeniu dolegliwości wynikających z choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy, podczas stanów zapalnych układu pokarmowego, czy też w chorobach układu krążenia.

Dżemy i konfitury doskonale komponują się z naleśnikami, omletami i plackami, a także jako dodatek do deserów. Ciekawe połączenie stanowią również z mięsem, szczególnie z dziczyzną.

Składniki:

• 1 kg owoców rokitnika,
• 1/2 kg cukru,
• 1 l wody.

Przygotowanie krok po kroku:

1. Umyj owoce rokitnika, a następnie je osusz. Jeśli to będą twarde owoce, zmiksuj je w blenderze.
2. Dodaj do owoców wodę, cukier, wlej do garnka i zagotuj. Doprowadź do wrzenia i gotuj przez 30 minut na małym ogniu. Powstała konfitura powinna być gęsta.
3. Wyłącz palnik, przełóż dżem do słoików i pasteryzuj przez 10-15 minut.